Çocuklarla mutluluğun 3 sırrı

Tamamımız, mutlu aile ortamının çocuklar için mühim bulunduğunu biliriz. Peki, günlük yaşamın süratli temposunda, hayallerdeki bu pembe tabloyu, nasıl gerçeğe dönüştüreceğiz?

ERA Kolejleri’nden PDR Uzmanı Ekrem Davet Öztürk’e gore, aile içi iletişimi güçlendirebilmek için 3 mevzuya bilhassa dikkat edilmeli. Ebeveynlerin kendi istekleri ile evlatlarının beklentilerini karıştırdığına dikkat çeken Öztürk, ilk olarak ihtiyaçların doğru anlaşılması icap ettiğini söylüyor. Çocuğa davranışlarının sorumluluğunu almayı öğretmek ve aile fertlerinin birbiriyle sıcak ilişki kurabilmesi ise, mutlu bir aile ortamının öteki mühim kuralları…

Eğer mutlu bireyler olmalarını istiyorsak çocuklarımıza aldıkları kararların sorumluluğunu taşımayı öğretmeliyiz. Bunun yolu da ilkin ebeveyn olarak kendi kararlarımızın sorumluğunu alabilmektir. Oysa ‘Akşamları evi temizliyorum, yiyecek yapıyorum, evlatların ödevlerine yardım ediyorum ve artık yetişemiyorum!’ diye feryat eden bir anne, aslına bakarsak bitkindir ve daha çok emek verebilecek durumda değildir. Burada ebeveyn, hem kendi gereksinimlerini göz ardı etmiş hem de evi temizlemenin sorumluluğunu almamıştır.

Yapmış olduğu seçimlerin sorumluluğunu almayan, “ben” diliyle konuşmayan kişi; pişmanlık ve içsel huzursuzluk yaşar. Dolaşmak yada dinlenmek benzer biçimde karşılanmayan bir gereksinim ise devamlı güdülenir ve biriktikçe kişide dikkat dağınıklığı ve bitkinlik benzer biçimde negatif sonuçlar yaratır. Evlatların eve gittiklerinde ödev yapmak istememeleri de temelde aynı şeydir. Çocukta da karşılanmayı bekleyen bir gereksinim vardır ve bu enerji yüklü gereksinim, onu ödev dışındaki herhangi bir şeyle oyalanıp durmaya itebilir. Annenin de ev içinde birçok mesuliyet üstlenmesiyle kısır bir döngü oluşur. Sözün aslı, birçok ailede gözlemlediğimiz bu huzursuz tablonun deposu ve çözümü, annelerde gizlidir. Ne yazık ki, bir çok ailede anneler ev işlerinden bitkin düştükleri için kafi ve mutluluk veren bir yazışma ortamını hissedemiyor, sevgi ve takdir alamıyor ve öteki aile fertlerine kendi sevgi ve takdir hislerini yeterince ifade edemiyorlar.

Çözümlerin Bir çok, Annenin Yaklaşımı İle İlgili

Eğer anne, kendinde tüm bu işleri yapma enerjisini buluyorsa ve çocuğuna yeteri kadar vakit ayıracaksa bu sorumluluğu üstüne alıp keyifle yapmalıdır. Öte taraftan bu denli ağır bir yükü tek başına üstlenmenin sürekliliği zor olsa gerek ve kişiyi yorar. Bu aşamada ailenin ortaklık önemlidir. Bir piyano düşünelim. Piyanoda 88 tane tuş vardır. Anne bu tuşların 70 tanesini, ailedeki öteki bireyler 18 tanesini alıyorsa uyumlu bir müzik çıkartmak isterken parmakları yorulur. Anne, burada eşinin gerektiği kadar mesuliyet almadığını söyleyebilir ya da kurulan bu ilişki biçiminin sorumluluğunu almayı seçebilir. Burada hakikaten fazlaca kereler yeniden eden mühim bir mesele var. Anneler yıprandıkları için bir noktadan sonrasında suçlamaya başlıyorlar. Bu da hem eşler arasındaki ilişkiyi bozuyor hem de çocuğa negatif yansıyor. Devamlı “ben’ dilini kullanmanın öneminden bahsediyoruz. Şu sebeple ‘Ben, bitkin hissediyorum’ ya da ‘Ben yetişemiyorum’ demek ile ‘Sen tembelsin’, ‘Sen ilgisizsin’ demek içinde oldukça büyük fark var. Dolayısıyla mutlu bir aile tablosu için başlangıç noktası çoğunlukla annedir. Anne, ilkin bu güne kadar kurulan ilişki tarzının sorumluluğunu almalı ondan sonrasında çözüme geçmelidir. Ne vakit suçlamaktan vazgeçersek o vakit kendi duygularımızla daha rahat şekilde temas etme fırsatını yakalarız. Mesela avazımız çıkmış olduğu kadar bağırmak yerine bir içsel muhasebe yapmış olup ‘Senelerdir tüm işleri tek başıma ben üstlendim ve karşımdakine mesuliyet veremedim’ diyebiliriz. Piyano örneğimize geri dönecek olursak, babaların yoğun iş yaşamlarından dolayı tüm yükü yarı yarıya paylaşma şansları olmasa bile kısaca 88 tuştan, 44’ünü veremesek bile, gene de çocuk eğitiminde ya da ev hayatında bazı notaları da eşimize bırakarak, kulağa daha hoş gelen yeni şarkılar çalabiliriz. Eğer bu mümkün olursa, ailedeki rahatlık ve bağlılık artar, ilişkiler hakikaten kuvvetlenir.

İlişkilerde Sıhhatli Temas, Kişinin Sınırlarını Müdafaasını Sağlar

Aile ilişkilerinde sevdiğimiz insanların bazı davranışlarını hoş görme eğiliminde olsak da bu durum sıhhatli paylaşımların önünü tıkayabilir. İlişkilerde yalnız alma yada yalnız verme var ise, orada ilişki bulunduğunu söyleyemeyiz. Anne babalar, kendi aralarında doğru teması gerçekleştirirlerse; büyür, zenginleşir ve değişirler. İyi bir temasın gerçekleşmesi için temas sınırları net olmalıdır. Net sınırlar, doygun temaslar getirir. Mesela ‘Bana yardım etmeyen biriyle yaşamak beni üzer ve yorar’ diyen bir kişi, sınırını korumuştur ve ihtiyacı doğrultusunda bireylerle temas eder.

Aile içi paylaşımlarda, temastan sonrasında geri çekilmek de bir o denli önemlidir. Temas fazlaca uzunsa tesirini kaybeder, geri çekilme uzun süre devam ederse fizyolojik, ruhsal ve toplumsal yaşamımız engellenir. Mesela bir anne, hep çocuğuyla beraber ise konuşacak mevzu bulamayabilirler. Bu durumda çocuk, anneyi dinlememeye adım atar ve ortadaki konuşmalar çoğu zaman annenin kızgınlığı ile sonuçlanır. İşyerinden hep geç gelen bir anne de çocuğuyla sıhhatli bir temasta bulunamaz. Bitkinlikten çocuğuyla oyun oynamayabilir, anlattıklarını dinlemeyebilir ve gene problemler baş gösterir. Temas ederken net sınır koymakla katı sınır koymak içinde fark vardır. ‘İnsanlar daima çalışmalıdır.’ net değil katı sınırdır. Aradaki farkı iyi gözetmek gerekir.

Kendini Doğru Yansıtabilen Bir Çocuk Yetiştirmek İçin

Çocukta ailesiyle ilişki kurma, etkinliklerde bulunma ihtiyacı karşılanmadığında, ilişkiler zedeleniyor ve aileye karşı bir hiddet ortaya çıkıyor. Sonuçta, ilişki kuramadığı için zenginleşemeyen, kendini ifade etmek istemeyen bir kişi yetişiyor.

Maskeyi Ilkin Kendinize Takının: Kendi yaşamında canlı, neşeli, verimli olamayan bir kişi, bu duyguları eşine ya da çocuklarına vermekte zorlanacaktır. Çocuklarınızla ilişkilerinizin yolunda gitmediğini fark ettiğiniz vakit, bir an durup düşünün. Büyük olasılıkla, siz kişi olarak doyurucu bir yaşam yaşadığınızı düşünmüyorsunuzdur. Hayatınızda kendi mutluluğunuzu çoğaltacak ufak değişimler yapmış olursanız, ailenizden bir şeyler eksileceğine inanıyorsanız, oldukça yanılıyorsunuz. Sözgelişi sabahları iç açan yürüyüşler, alışverişten dönerken arkadaşlarla içilen bir fincan kahve benzer biçimde ufak keyifler, tüm negatif duygularınızı alıp götürebilir. Eğer hakikaten doğru ve ergonomik çözümler bulabilirseniz, hem kendinize hem de ailenize verecek daha çok pozitif duygu yetiştirebilirsiniz. Önerilerimiz daha fazlaca anneler için geçerli olsa da birçok babanın da kendisi için asla zaman ayırmadığını ve çoğu zaman öfkeli bulunduğunu gözlemliyoruz. Dolayısıyla sorumlulukları aksatmayacak sıhhatli hobiler, adamların de hakkı.

Katı Kurallardan Kaçının: Bazı anne babalar, ‘koşma’, ‘oldukça gülme’ benzer biçimde katı söylemlerle evlatların duygu, fikir ve gereksinimlerini açıklamasını engellerler. Çocuk, kendini ifade edemediği ve hatta bundan korkmuş olduğu için yazışma oluşturmak zorlaşır. Dolayısıyla aile içi ilişkilerde sıhhatli yakınlığın kurulabilmesi için katı söylemlerden kaçınmak gerekir.

Duygulara Yer Açın: Yalnız düşüncelerin konuşulmuş olduğu, duygulara yer verilmemiş bir aile ortamında sıhhatli bir iletişimin kurulması mümkün değildir. Duyguların dışavurumunu sağlamak için ‘Şu anda ne hissediyorsun?’ ‘Bu mevzu sende nasıl duygular uyandırıyor?’, ‘Hangi duygularının farkına varmaktan kaçınıyorsun?’ ‘Yaşadığın bu vaka istediğin benzer biçimde gelişmediğine gore, değişik şekilde gelişmesi için ne yapabilirdin?’ benzer biçimde sorularla çocuğa yaklaşmak yarar elde edecektir.

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

HENÜZ YORUM YOK

CEVAP VER